4K, UHD en 2160p: wat betekent het en welke kabel heb je nodig?

Wat is 4K-resolutie?

4K-resolutie is een beeld van 3840 × 2160 pixels: 3840 beeldpunten breed en 2160 hoog, samen ruim 8,3 miljoen. Dat is vier keer zoveel als Full HD (1920 × 1080, ruim 2 miljoen pixels). De naam komt van de breedte: bijna 4.000 pixels. Een 4K-tv laat dus meer detail zien dan een Full HD-tv van hetzelfde formaat, zolang de bron ook een 4K-signaal levert.

Strikt genomen kent HDMI twee 4K-formaten. Al sinds HDMI 1.4 gaan zowel 3840 × 2160 als het bredere 4096 × 2160 (bij 24 Hz) over de verbinding. Dat bredere formaat kom je op tv’s niet tegen. De Consumer Technology Association (CTA) omschrijft een 4K Ultra HD-tv als een scherm met HDMI-ingangen voor 3840 × 2160 bij 24, 30 en 60 beelden per seconde. Zegt je tv, console of streamer “4K”, dan bedoelt hij 3840 × 2160.

Wat is het verschil tussen 4K en UHD?

Tussen 4K en UHD zit op een tv geen verschil: beide namen staan voor 3840 × 2160 pixels. UHD is de afkorting van Ultra HD (Ultra High Definition), de naam die de CTA gebruikt voor dit tv-formaat. “4K” is de populaire naam, afgeleid van het bredere 4096 × 2160 dat HDMI ook kent. Fabrikanten gebruiken de termen door elkaar, vaak zelfs samen als “4K UHD”.

Voor je kabel en je instellingen maakt de naam niets uit. Een tv die “UHD” op de doos heeft, een console die “4K” zegt en een streamer die “2160p” in het menu toont, praten allemaal over hetzelfde formaat van 3840 × 2160 pixels. Wat wél uitmaakt, is hoeveel beelden per seconde er over de kabel gaan en met welke kleurdiepte. Dat bepaalt de bandbreedte en dus de kabelklasse.

Wat betekent 2160p?

2160p betekent 2160 beeldlijnen, progressief opgebouwd: elk beeld wordt in één keer volledig getekend. Het getal zegt niets over de breedte; bij consumententv’s bedoelt men doorgaans 3840 × 2160, dus 4K of UHD. De naam volgt dezelfde logica als 1080p (Full HD, 1920 × 1080) en 720p (HD, 1280 × 720): het getal is het aantal lijnen van boven naar beneden, de p staat voor progressive.

De tegenhanger van de p is de i van interlaced, zoals bij 1080i. Daar wordt elk beeld in twee helften verstuurd. Ook het bredere 4096 × 2160 heeft 2160 lijnen, maar op tv’s staan 2160p, 4K en UHD alle drie voor 3840 × 2160. Achter 2160p staat vaak nog een getal, zoals 2160p60 of 2160p120: dat is het aantal beelden per seconde. Wil je meer weten over Full HD, lees dan de uitleg van RU connected over wat 1080p is.

Wat is het verschil tussen 4K en 1080p?

4K (3840 × 2160) heeft vier keer zoveel pixels als 1080p (1920 × 1080): 8,3 miljoen tegenover 2,1 miljoen. Op een 4K-tv worden details scherper zodra de bron ook 4K levert: een 4K-stream, een UHD-blu-ray, een console of een pc. Een 1080p-signaal op een 4K-tv wordt door de tv opgeschaald. Dat ziet er netjes uit, maar het voegt geen detail toe dat niet in het signaal zat.

Drie dingen moeten kloppen voordat je echt 4K ziet:

1. De bron levert 4K. Een Full HD-kastje of een stream in 1080p blijft 1080p, ook op een 4K-tv.
2. Kopieerbeveiliging HDCP 2.2. Streamers zoals de Chromecast en Google TV Streamer eisen voor 4K-content een tv-ingang met HDCP 2.2. Volgens Google hebben de meeste tv’s van vijf jaar of jonger minstens één poort die dat kan. Krijg je een melding of een lagere resolutie, lees dan hoe je een HDCP-foutmelding oplost.
3. De kabel haalt de bandbreedte van het formaat dat je kijkt. Welke klasse dat is, staat verderop in de tabel.

Wat is het verschil tussen 4K 60Hz en 4K 120Hz?

Het verschil tussen 4K 60Hz en 4K 120Hz is het aantal beelden per seconde: 60 tegenover 120. Streamers zoals de Apple TV 4K en de Google TV Streamer sturen maximaal 4K bij 60 beelden per seconde uit; films en series hebben niet meer nodig. 4K 120Hz is bedoeld voor gamen: de PS5 en de Xbox Series X kunnen 4K bij 120 Hz uitsturen, mits je tv een HDMI-poort heeft die dat aanneemt.

De Nintendo Switch 2 blijft op de tv bij 4K op 60 beelden per seconde. In Europa kom je naast 120 Hz ook 100 Hz tegen, de variant uit de 50 Hz-familie. 4K 100Hz vraagt dezelfde kabelklasse als 4K 120Hz. Let op het verschil tussen het paneel en de poort: een tv met een 100Hz- of 120Hz-paneel neemt niet automatisch 4K 120Hz aan via HDMI. Alle HDMI 2.1-functies zijn optioneel, en niet elke HDMI-poort van een tv ondersteunt 4K 120Hz: bij de LG OLED B3 (2023) zijn het 2 van de 4 poorten. Kijk in de specificaties welke poort het is. Hoe je 120 Hz aan de praat krijgt, en wat je doet als het niet lukt, lees je bij 120Hz en 144Hz via HDMI.

Welke HDMI-kabel heb je nodig voor 4K?

Voor 4K bij 60 Hz heb je in de gangbare formaten genoeg aan een Premium High Speed HDMI-kabel, getest op 18 Gbps; alleen 10-bit in volle kleur (4:4:4) gaat daarboven. Voor 4K bij 100 of 120 Hz met HDR heb je een Ultra High Speed HDMI-kabel nodig, 48 Gbps, de kabel die winkels meestal “HDMI 2.1-kabel” noemen. Een “4K-kabel” of “8K-kabel” bestaat niet als officiële klasse: HDMI Licensing Administrator (HDMI LA) deelt kabels in op bandbreedte, niet op resolutie.

Of 4K 120Hz ook echt werkt, bepalen bron en scherm; de kabel moet alleen de bandbreedte halen.

Tot 18 Gbps staat de TMDS-linkrate, het getal dat kabelspecificaties noemen; daarboven de videodata voor de FRL-modus van HDMI 2.1. Welk kleurformaat jouw bron over HDMI uitstuurt, staat in de video-instellingen van het apparaat. Eén uitzondering op het rekenwerk: 4K 50/60Hz in 8-bit 4:2:0 (8,9 Gbps) zou in 10,2 Gbps passen, maar HDMI LA zet het bij Premium High Speed. Een oudere High Speed-kabel kan 4K 60Hz in de praktijk vaak aan, maar alleen een Premium High Speed-kabel is op de volle 18 Gbps getest. Wil je het precies weten voor jouw combinatie, gebruik dan de bandbreedtecalculator.

Koop je wel een nieuwe kabel, kies dan meteen een kabel die 48 Gbps haalt. Hij werkt ook op een 4K 60Hz-tv en blijft bruikbaar als je later een console of een nieuwe tv aansluit. De Ultimate HDMI 2.1 kabel van RU connected haalt die 48 Gbps op elke lengte van 0,5 tot 5 meter (assortiment per 16 oktober 2026); daarboven kies je een optische HDMI-kabel.

Heb je voor 4K HDR een andere kabel nodig?

Nee, HDR vraagt geen aparte HDMI-kabel. HDR zelf kost geen extra bandbreedte; alleen de hogere kleurdiepte van 10 of 12 bit telt mee. 4K 60Hz met HDR past in 4:2:2 (17,8 Gbps) of 4:2:0 (11,1 Gbps) binnen 18 Gbps: een Premium High Speed HDMI-kabel is genoeg. 4K 60Hz in 10-bit 4:4:4 en 4K 120Hz met HDR gaan boven 18 Gbps uit en vragen een Ultra High Speed HDMI-kabel; dat komt door kleurdiepte en beelden per seconde, niet door HDR.

Ook dynamische HDR, zoals HDR10+ en Dolby Vision, vraagt volgens HDMI LA geen Ultra High Speed-kabel. Wat de formaten precies doen en waarom HDR soms niet aangaat, lees je bij HDR via HDMI.

Wat heb je nodig voor 8K?

8K is 7680 × 4320 pixels: vier keer zoveel als 4K en zestien keer zoveel als Full HD. Voor oorspronkelijk 8K-detail heb je een 8K-bron nodig. Van de consoles kan alleen de PS5 Pro 8K uitsturen, en alleen op een scherm dat 8K bij 60 Hz met DSC-compressie ondersteunt; op de standaard-PS5 heeft Sony 8K-uitvoer niet beschikbaar gemaakt (stand oktober 2026). Videokaarten zoals de GeForce RTX 40-serie halen 8K bij 60 Hz via HDMI met DSC.

Over een Ultra High Speed HDMI-kabel (48 Gbps) gaat 8K 60Hz ongecomprimeerd alleen in 4:2:0. In volle kleur (4:4:4) vraagt 8K 60Hz compressie (DSC) of een Ultra96-verbinding van HDMI 2.2, met 96 Gbps. 8K bij 120 Hz gaat nooit ongecomprimeerd over 48 Gbps. Ultra96-kabels zijn sinds 24 september 2026 te koop, maar die hogere bandbreedte gebruik je pas als bron én scherm zelf meer dan 48 Gbps aankunnen (HDMI 2.2 met 64, 80 of 96 Gbps). De naam Ultra96 op een apparaat is daarbij niet verplicht; kijk dus in de specificaties. Met HDMI 2.1-apparatuur blijft 48 Gbps het maximum. Kijk je op een 8K-tv naar 4K-content, dan heb je dezelfde kabel nodig als voor 4K. Meer over HDMI 2.2 en Ultra96 staat bij HDMI-versies vergeleken.